กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว
ณ สุดขอบจักรวาลอันไกลโพ้น
มีดาวดวงใหญ่ดวงหนึ่ง ที่ได้ชื่อว่าราชินีแห่งดวงดาว
ส่องแสงสว่างอยู่เคียงข้างราชาแห่งดาว
..ด้วยความสุขสงบเสมอมา
แต่แล้ววันหนึ่ง
..คงเป็นพายุดวงดาว
ที่พัดเอาดาวอัศวินดวงเล็ก ๆ ดวงหนึ่ง
หมุนคว้างมาอยู่ใกล้ ๆ ดาวราชินี
ดาวอัศวินดวงน้อย
ได้เห็นดาวราชินีใกล้ ๆ
นานวันเข้า..
แสงอันสดใสจากดาวราชินี
ก็ทำให้ดาวอัศวินเริ่มหลงรัก
ยิ่งนาน..ยิ่งรักมาก
ดาวอัศวินเฝ้ามองดาวราชินีอยู่อย่างนั้น
จนวันหนึ่งดาวราชินีก็หันมาเจอ
..และคงเป็นพายุเหงาอันเหน็บหนาวจากห้วงจักรวาล
ที่ทำให้ดาวราชินีรู้สึกหวั่นไหว
จนในที่สุดก็ปันความรัก และส่วนหนึ่งของหัวใจ
มอบให้กับดาวอัศวิน
ดวงดาวทั้งสองดวงล่องลอยอยู่ในจักรวาลแห่งความรัก
โดยลืมนึกถึงสิ่งต่าง ๆ รอบ ๆ ตัว
จนในที่สุด..
...วันหนึ่ง...
ดาวอัศวินก็ร้องขอความรักทั้งหมดจากดาวราชินี
..ถึงแม้จะรักมากเพียงใด
ดาวราชินีก็ไม่อาจละทิ้งหน้าที่ที่ต้องอยู่เคียงข้างดาวราชาได้
ในที่สุด..ดาวอัศวินจึงตัดใจลอยจากไป
ดาวราชินีได้แต่มองตามแสงอันอบอุ่นนั้น
ค่อย ๆ ลอยห่าง..
ไกลออก..ไกลออกไป
ไม่มีอีกแล้ว..ความอบอุ่นจากดาวดวงน้อย
ความเสียใจและหยาดน้ำตาของดาวราชินี
ค่อย ๆ ไหลริน..
..เกิดเป็นธารดวงดาว
กัดเซาะส่วนหนึ่งของหัวใจดาวราชินี
กลุ่มสะเก็ดหัวใจของเธอ
ค่อย ๆ ลอยออกสู่ห้วงจักรวาล
ไกลออกไป..ไกลออกไปเรื่อย ๆ
จนเข้ามาใกล้โลก..
....................
..คืนนี้ ..มีฝนดาวตก
คุณเห็นธารน้ำตาและสะเก็ดหัวใจของดาวราชินีไหม?